„Wzrastająca rola zagadnień ochrony środowiska wymaga odpowiedniego dostosowania struktury organizacyjnej Elektrowni Turów do prawidłowego wypełniania tych zadań. Rozważyć możliwość rozdzielenia Wydziału BHP i Ochrony Środowiska na dwa niezależne wydziały…”. Taki zapis zawarty został w protokole pokontrolnym NIK z 20 grudnia 1989 roku. Dzięki temu w styczniu 1990 roku powstał w Elektrowni Wydział Ochrony Środowiska. Jednak działania proekologiczne realizowane były już na długo przed tym.

WSPÓLNE ŚRODOWISKO – WSPÓLNA ODPOWIEDZIALNOŚĆ

 

Imisja

Historia pierwszych pomiarów ekologicznych terenu worka Żytawskiego sięga roku 1958, kiedy to Energopomiar Gliwice prowadził przed wybudowaniem Elektrowni Turów, monitoring zanieczyszczeń powietrza emitowanych m.in. przez istniejącą niemiecką elektrownię Friedensgrenze oraz wchodzącą do ruchu – Berzdorf. Od 1962 r na zlecenie ET rejestrowano zmiany zanieczyszczeń pyłowo – gazowych rejonu w miarę oddawania do eksploatacji kolejnych bloków Elektrowni Turów. Program pomiarów narzucony został mocą decyzji w 1978 roku, zgodnie z obowiązującą wówczas ustawą o ochronie powierza atmosferycznego przed zanieczyszczeniami.

 

 

Pierwsza Ustawa ochronie i kształtowaniu środowiska została opublikowana 31 stycznia 1980 roku a kolejne decyzje zmieniały kształt siatki pomiarowej. Obecnie Zakładowa Sieć Monitoringu Imisji Zanieczyszczeń Atmosfery składa się z 4 nowoczesnych kontenerowych stacji pomiarowych wyposażonych w automatyczne analizatory stężeń dwutlenku siarki, tlenków azotu i pyłomierze oraz urządzenia do pomiaru podstawowych parametrów meteorologicznych takich jak: kierunek i prędkość wiatru, ciśnienie barometryczne, wilgotność względną oraz temperaturę powietrza. Każda stacja kontrolna jest wyposażona w urządzenia komputerowe i własny software użytkowy umożliwiający bilansowanie i archiwizację wyników.

 

 

Emisja SO2

W zakresie odsiarczania spalin pierwsze udokumentowane działania datuje się na rok 1968, kiedy to wybudowano i uruchomiono prowizoryczną instalację do neutralizacji SO2 w smudze kominowej metodą „SIMA”. W latach 80-tych prowadzone były badania związane z wprowadzeniem w Elektrowni odsiarczania spalin metodą mokrą a także suchą. Ostatecznie w okresie przygotowań do całkowitej modernizacji, w latach 1993-1995, na blokach 8-10 zainstalowano układ suchego odsiarczania spalin, uzyskując średnią skuteczność odsiarczania na poziomie do 50 %. Bloki 1-6 po przeprowadzeniu rewitalizacji – wymianie kotłów pyłowych na fluidalne, przy zastosowaniu również suchej metody odsiarczania osiągają skuteczność ponad 90%. Metoda polega na wtrysku bezpośrednim mączki wapiennej do komory paleniskowej. Obecnie w trakcie budowy jest na trzech blokach budowana jest instalacja mokrego odsiarczania.

 

Emisja NOx

W latach 80-tych prowadzone były badania nad optymalizacją procesów spalania i zastosowaniem palników niskoemisyjnych. Zamontowano je na bloku nr 2. Obecnie technologia spalania węgla przy zastosowaniu cyrkulacyjnego procesu fluidyzacji pozwala uzyskać bardzo niskie emisje NOx tzw. metodą pierwotną. W celu dotrzymania zaostrzonych standardów mających obowiązywać od 2016 roku na blokach  nr 1-3 wybudowano instalację odazotowania a na blokach 4-6 jest w trakcie budowy.

 

Emisja pyłu

Zainstalowane w Elektrowni Turów elektrofiltry wybudowane zostały w latach 1962-1975. Jednak już od roku 1979 prowadzone były działania mające na celu ich sukcesywną wymianę ze względu na pogarszającą się skuteczność odpylania. Wymiana rozpoczęła się z kilkuletnim opóźnieniem , od roku 1989.

 

Aktualnie zainstalowane elektrofiltry odznaczają się wysoką – 99 % dyspozycyjnością i skutecznością na poziomie 99,9 %.

 

Popiół

Odpady przemysłowe powstające w wyniku spalania węgla to głównie popiół, który  do I kwartału 2006 roku przekazywany był na zwałowisko zewnętrzne kopalni – tzw. hałdy. W chwili obecnej prowadzony jest odzysk w procesie R5 – tzn. wypełnianie wyrobiska pokopalnianego , mieszając popiół z  nadkładem.

 

 

Gospodarka wodno – ściekowa

Elektrownia Turów wykorzystuje dla swoich potrzeb wyłącznie wody powierzchniowe, które stanowią dla niej zarówno źródło zaopatrzenia jak i odbiornik ścieków.

Ścieki bytowo – gospodarcze oczyszczane są w Zakładowej Oczyszczalni Ścieków Sanitarnych wybudowanej już na początku lat 60–tych ubiegłego wieku, która w 2001 roku została zastąpiona nowo wybudowaną instalacją. Natomiast ścieki przemysłowe oczyszczane są w mechaniczno-chemicznej oczyszczalni wybudowanej w 1975 roku, która w 2008 roku przeszła kompleksową modernizację.

Oddanie do użytku w 1991 roku neutralizatora ścieków odprowadzanych ze stacji demineralizacji wody rozwiązało problem dotrzymania odczynu pH.

Obecnie jakość odprowadzanych ścieków w zakresie średniorocznych stężeń kształtuje się poniżej wartości dopuszczalnych. W zakresie poboru wody Elektrownia również nie przekracza warunków Pozwolenia Zintegrowanego.

 

„Lista 80”

W styczniu 1990 roku ogłoszona została przez Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa, „Lista 80” zakładów najbardziej uciążliwych dla środowiska w skali kraju. Jej utworzenie oraz podjęcie działań w stosunku do zakładów umieszczonych na niej, stanowiło realizację jednego z istotnych elementów Polityki Ekologicznej Państwa, jakim była możliwie szybka likwidacja ekstremalnych zagrożeń dla środowiska. Nadzór nad zakładami z listy powierzono Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska.

 

W dniu 16 listopada 2000 roku Główny Inspektor Ochrony Środowiska złożył podpis pod dokumentem następującej treści:

 

W związku z wypełnieniem kryteriów dotyczących skreślenia z listy najbardziej uciążliwych zakładów dla środowiska w skali kraju tzw. „Listy 80” przyjętych w dokumencie Państwowej Inspekcji Ochrony Środowiska (… ) niniejszym skreślam z wyżej wymienionej listy Elektrownie Turów S.A. w Bogatyni…

 

Efekty ekologiczne uzyskane przez inne zakłady oraz wprowadzenie do polskiego prawa nowych skutecznych instrumentów umożliwiających ograniczanie ich uciążliwości dały podstawę podjęcia decyzji o zakończeniu szczególnego nadzoru GIOŚ nad „Listą 80”.

 

„Czarny Trójkąt”

Program „Czarny Trójkąt” powstał w 1991 roku w wyniku podpisania przez Ministrów Ochrony Środowiska Czechosłowacji, Niemiec i Polski deklaracji o powołaniu wspólnej Grupy Roboczej, do której przystąpiła Unia Europejska jako czwarty partner. Powstanie Programu było uwieńczeniem wieloletnich starań Polski, aby ograniczyć napływ do południowo – zachodniej części kraju zanieczyszczeń powietrza z Niemiec i Czech. Na realizację Programu „Czarny Trójkąt” uzyskano z funduszy PHARE łącznie 12,4 mln ECU (EUR). Cały wysiłek polskich negocjatorów skierowany był na efektywne wykorzystanie przyznawanych środków na konkretne obiekty zmniejszające emisje zanieczyszczeń. Środki te wykorzystano m.in. na wspólny system monitoringu powietrza składający się z 42 stacji pomiarowych, uznany za światowe osiągnięcie we współpracy międzynarodowej. Po polskiej stronie powstało 10 stacji pomiarowych kompletnie wyposażonych oraz jedna przewoźna. System uruchomiono w 1996.

Pozwolenie Zintegrowane

W ramach projektu ,,Pomoc dla Polski przy wdrażaniu Dyrektywy Rady 96/67/WE…” realizowanego pod Patronatem Ministra Środowiska wytypowane zakłady przemysłowe, w tym Elektrownię Turów S.A. która przygotowała i złożyła wniosek o wydanie pozwolenia zintegrowanego, zgodnie z wymogami ustawy Prawo Ochrony Środowiska z dnia 1 marca 2001 roku oraz Dyrektywy IPPC.

 

30 grudnia 2003r Elektrownia Turów S.A. otrzymała pierwsze na Dolnym Śląsku Pozwolenie Zintegrowane.